Нема производи.

„Животинска фарма“ е актуелна денес како и пред 76 години

  /  #bookworm   /  „Животинска фарма“ е актуелна денес како и пред 76 години

„Животинска фарма“ е актуелна денес како и пред 76 години

 

 

Класикот на Џорџ Орвел, „Животинска фарма“ е песимистичен поглед на луѓето како стадо, нивниот конформистички менталитет и анимални склоности.

Група животни од фармата се здружуваат откако сфаќаат дека нивниот господар, господинот Џонс, ги малтретира со тоа што не им дава ништо за возврат за работата што тие ја работат за него.

Една ноќ, наградуваниот бел крмак, Стариот Мајор, ги собира животните и им ја опишува визијата што ја имал за нов свет каде што животните живеат во хармонија без никој лошо да постапува со нив и да ги експлоатира. Животните се воодушевени и веруваат дека овој идеален свет може да стане реалност.

Но Стариот Мајор кратко потоа умира и не е во можност да ги продолжи идеите за новиот свет. Три свињи, Бели, Наполеон и Пискало, ги продолжуваат неговите идеи во форма на филозофска доктрина. Ова политичка филозофија ја нарекуваат анимализам.

Кога господинот Џонс еден ден во своето пијанство заборава да ги нахрани животните, тие решаваат: „што е доста, доста е“. По една битка, животните ги протеруваат господин Џонс и неговите фармери од имотот и ја основаат „Животинска фарма“.

 

 

Принципите на анимализмот животните ги исцртуваат на ѕидот: „Сè што оди на четири нозе или има крилја е пријател“; „Ниедно животно нема да убие друго животно“ и „Сите животни се еднакви“. Но животните не можат да ги разберат сите заповеди, ниту пак знаат да читаат, па ги симплифицираат во мантра што ја повторуваат: „Четири нозе добро, две нозе лошо“.

Фармата почнува добро. Но набрзо се создава раздор меѓу Бели и Наполеон, кои се борат за моќ и влијание.

Откако Наполеон ја презема одговорноста, животните повторно ги читаат заповедите. Овој пат тие малку се променети, со мали додатоци што му овозможуваат на Наполеон повеќе простор за манипулирање. Овците ја блеат новата верзија, повторувајќи ја сѐ додека животните не поверуваат дека тоа биле оригиналните заповеди.

Заповедите се менуваат и правилото сега станува: „Ниедно животно нема да убие друго животно без причина и „Сите животни се еднакви, но некои животни се поеднакви од другите“.

Првичната цел на животинската фарма е да се создаде егалитаристичко општество каде што сите би биле еднакви по вредност и социјален статус, но принципите на анимализмот брзо се менуваат.

Пискало станува пропагандна машина за Наоплеон. Шири погрешни информации и статистики за животните создадени на самото место со цел во лицата на другите животни Наполеон да изгледа како херој. Овде Орвел ја испитува лажната, но моќна реторика и јазик на моќните. Пискало постојано и целосно го оправдува сето она што го прават свињите.

Магарето Бенџамин е единственото животно во фармата што навистина го разбира бавниот циклус на Животинската фарма, но премногу е апатично и огорчено за да зазема каков било став. Песимист е, но знае да чита. „Животот ќе продолжи да тече како и досега, односно – лошо.“

Наивноста на работничката класа е прикажана преку Боксер, коњ посветен на анимализмот, кој пак не го разбира доволно. Двете мантри што ги повторува се: „Ќе работам уште повеќе“ и „Наполеон секогаш има право“.

Животинската фарма набрзо станува полициска држава, каде што секое животно што ќе се спротивстави на власта ќе биде убиено. Четирите прасиња што се жалат на преземањето на Наполеон веднаш се убиени.

Наполеон и неговите привраници почнуваат да се облекуваат во човечка облека, да користат човечки кревети и да одат на две нозе, имитирајќи ги водачите што ги уништиле. Конечно, мантрата на анимализмот се менува: „Четири нозе добро, две нозе подобро!“

Објавена во 1945 година, „Животинска фарма“ била суптилен напад на сталинизмот во Русија. Наполеон го претставува Сталин и неговото насилно преземање на власта преку насилни тактики и брутална сила. Наполеоновиот противник, Бели, е олицетворение на Лав Троцки, елоквентен говорник што е протеран од Животинската фарма. Троцки бил исфрлен од Комунистичката партија, депортиран од Русија и убиен по налог на Сталин.

Иако делото денес е класика, Орвел првично имал проблеми да го објави. Британските издавачи не сакале да ја критикуваат руската влада зашто Русија им била сојузник. Поетот Т. С. Елиот, кој предводел една издавачка куќа, го одбил ракописот, фалејќи го дека е добро напишан, но делото го сметал за „неуверливо“.

Напишана е со посебен фокус на режимот на Сталин, но во модерно време ова дело сѐ уште може да се смета за коментар на многу политички структури низ светот и способноста на граѓаните слепо да ја следат корумпираната власт и да изјавуваат дека власта е таква каква треба да биде и каква што ја сакале.

Револуцијата брзо може да се уништи од алчност и незнаење. Орвел покажува како револуцијата може да биде опасна како корумпираната влада и да заврши со истата влада против која револуционерите се побуниле. Овој вид бунт е опасен зашто користи зборови како „братство“ и „еднаквост“ за да ги пороби и да ги искористи граѓаните.

„Животинска фарма“ е важен политички коментар и брзо четиво што провоцира размислување. Ова е важна книга, која може да влијае врз перспективите на многу читатели.

Напиши коментар

ул. „Ѓорѓи Пулевски“ бр. 29 лок.1 +389 2 3201 007 poddrska@antolog.mk

Пријави се за Антолог билтен за новости.

Дознај кои се најнови книги, понуди, попусти и друго


    Потврдувам дека сум постар од 16 години.
    YouTube
    LinkedIn
    Share
    Instagram