Приказни за најхрабрите дечиња!

 

 

По повод 20 ноември, ден кој го одбележува Светскиот ден на детето, со вас споделуваме приказни за најхрабрите дечиња, кои нема да ве остават рамнодушни.

 

Весели и палави, полни со елан за животот и секоја авантура која ќе им се покаже, децата нѐ учат како да го живееме животот на еден поразличен, посмирен начин. Секогаш подготвени да пронајдат барем малку светлина во она што е околу нив. Бројни детски, но и приказни за возрасни, одново успеваат да нè потсетат дека децата се оние коишто на светот сеекогаш гледаат со надеж, со мисли исполнети со ведрина  и топлина во сѐ што прават.

 

Иако секогаш подготвени да се соочат и со најголемите предизвици, сепак мораме да сме свесни дека тоа се само мали индивидуи кои го осознават светот. Нивните проблеми можеби изгледаат споредни за овој возрасен свет, но тие сепак постојат.

 

„Малите луѓе, кои ние ги викаме ’деца‘, имаат свои болки и долги страдања, кои потоа како мудри и пораснати луѓе ги забораваат. Поточно, ги губат од вид, а кога би можеле да се вратиме назад во детството, како во клупата во основното училиште од кое сме веќе одамна излезени, ние повторно би ги здогледале. Таму долу, под тој агол, тие болки и тие страдања живеат и понатаму и постојат како и секоја друга стварност.“

 

– Извадок од „Деца“ на Иво Андриќ

 

 

„Другарче“ – Линде Фас

 

Тичен е главниот протагонист во оваа оригинална книга и тој мисли дека е сосем нормално да има невидливо пријателче кое ќе биде постојано со него. А неговото име е –Другарче.

„Другарче“ е приказна која уште од самиот почеток маѓепсува со фантастичните авантури на Тичен и неговото пријателче. Одат во лов на тролови, се обидуваат да победат

чудовишта, да изгаснат пожари… и секогаш се наоѓаат во неволја поради тоа. Особено Тичен, откако ќе му посочат дека Другарче постои само во неговата фантазија.

 

„Голманката и морето“ – Марија Пар

 

„Никој на светов никогаш не ја нарекол Лена талент. Добра е на физично и на голем одмор. Сѐ друго на училиште, според неа е непотребна глупост. Најлошо е математика. Половина од часовите таа е во една групна соба заедно со Андреас и со личен наставник. Се имаше обидено да им објасни и на Илва и на Елисив дека е чисто губење време да се назначи некој човек да ја научи математика на тој начин. Таа ќе биде голманка и никогаш нема да ѝ затребаат тие пресметки. Но тоа не помага. Илва  и Елисив се цврсто решени дека Лена мора да знае математика, како и секој друг човек.“

 

Урнебесна, топла и забавна приказна за сите мали и големи деца.

 

 

„Тино од мојот влез“ – Жарко Кујунџиски

 

„Кој вели дека хероите се снаоѓаат во секаква ситуација? Видете го Ле Жба! Пие вода како кит, мислиш ќе ја проголта сосе чаша. Да, истиот Ле Жба што успева во трк да се качи до тринаесетти кат за помалку од минутка. Ама претставете си го Тино од мојот влез, додека сите спијат или додека гледаат телевизија, како изрипува одеднаш на балконот со очила за пливање, маска за нуркање, пераи, гаќички за капење, капа, со мускули на надувавање, и ќе сфатите зошто Ле Жба се стаписа толку.

– Море! Тоа мора да е нешто големо!? – воздивнува Тино.

– Е да, само тоа не значи дека треба вака да преплашуваш луѓе среде ноќ.

– Знаеш, морам да се подготвам. Морето е огромно, а јас сум уште дете. Работата е многу сериозна.“

 

Сите големи и мали авантури на едно љубопитно момче, собрани на едно место!

 

 

„Чекорите до црешовото дрво“ – Паола Перети

 

„ Гледаш колку е расцветана црешата, Мафалда?

Одиме на училиште со тато фатени за рака. Гледам кон црешата и кратко време се преправам дека сум вникнала во убавината на цветовите, како што еднаш ме научи Равина – неа многу ја бидува да се вникнува во работите, односно многу, многу да се задлабочи во нив. Но, всушност, сѐ уште сме премногу далеку. Понекогаш тато ми вели „гледаш“, или „види таму“, или „виде ли“, а мене ми паѓа жал зашто тој секогаш сака да ми покажува работи, па не му велам ништо, а тој по кратко време сфаќа што рекол и се растажува и мислам дека сака да ми се извини. Па му велам: „Почекај да дојдеме поблиску“ и кога ќе видам и јас обајцата сме повторно среќни.“

 

Прекрасна, емотивна книга за едно храбро девојче кое учи да го гледа светот на свој начин.

 

 

„Најсреќното лавче“ – Олександр Шатохин

 

Во жешката Африка живее едно Лавче кое сонува да стане музичар.
Но Таткото лав се противи на идејата бидејќи смета дека Лавче треба да стане крал на ѕверовите. И затоа мора да научи да рика страшно, а не да свири и пее.

Зарем ќе мора Лавче да се откаже од својот сон?

 

 

 

 

 

 

„Кој ќе го направи снегот?“ –  Марјана Порасхо, Тарас Порасхо

Двете новородени кртчиња учат како да го напуштат својот дом и да го доживеат безграничниот, непредвидлив свет околу нив во оваа приказна за пријателството и меѓусебната помош, за грижата и домашната удобност.

Близнаците Полже и Мурка се родени на првиот ден од пролетта. Како најнови членови на семејството кртови, тие се љубопитни за сè. Што е пливање? Зошто мајката зборува француски додека прави палачинки? Што пишува таткото во својот нотес? Дали животни живеат и во морето? Зошто возрасните јадат сирење што мириса? Како оздравуваме кога сме болни? Што се случува со животните после животот?

Како што растат, секој ден е исполнет со нова авантура додека ги истражуваат необичните ликови од Буковата шума. Домот секогаш е тука, исполнет со звукот од печатарската машина на таткото, со звуците од контрабасот на мајката и со мирисите на слатко од дуња и лековитите чаеви од мов. Секоја нова средба ги прави Полже и Мурка поборбени и поумни и со повеќе нови пријатели.

„Кој ќе го направи снегот?“ на прекрасен начин нè потсетува дека светот е секогаш поголем и поубав отколку што можеме да го видиме од нашиот сопствен агол.

 

 

„Животот на Лота: Зајачиња, зајачиња насекаде!“ – Алис Пантермилер

 

„Всушност, Лота си е обично девојче! Но и се случуваат многу забавни авантури! Лота мрази флејта и прокељ. Ги обожава својата најдобра пријателка, животните и одморите. Нејзините двајца браќа близнаци – се официјално најужасните браќа на светот, и тоа не само кога и ја полнат флејтата со сенф! Мајката на Лота е занесена по магични правосмукалки на пареа и освежувачи за уста со комплицирани индиски имиња, а татко и е наставник, но за среќа не во истото училиште каде што учи Лота. Таа ќе моќе уште повеќе да се забавува на часовите и меѓу нив ако нема толку строга класна како Гизела Какам….

Но да не ги заборавиме зајачињата! Во оваа забавна и толку откачена книга ги има многу, скокаат насекаде и мрдаат со ушите. Лота многу сака да си има барем едно, едничко зајаче. И ништо нема да ја сопре да го добие.“

 

„Леле, во што се претворив“ – Елиф Јемениџи

 

„Ги затвори очите и си замисли дека е дрво. Беше доволно да стои така простум за да биде лимоново дрво. Еден полжав се прошета по Мила скокоткајќи ја. Еден облак толку се доближи што ќе ѝ ги допреше гранките. Мила стоеше и гледаше, гледаше и стоеше… По некое време, се случи нешто сосема неочекувано!“

 

Лимоновото дрво е огромно, а Мила е малечка. Не ѝ е лесно, но таа е подготвена да го прифати предизвикот.

 

 

 

 

„Дневникот на Демон Џонс“ – Маша Тодевска

 

„Се вратив, дневнику (вечерав). Хамија сум добил 5, но морам да поправам математика. Иако повеќе сакам математика од шпански, навистна одвратен предмет. Секогаш има некој трик да извади од ракавот за да ја упропасти оценката.“

 

Дневник на едно момче кое се соочува со своите магиски способности и предизвиците кои доаѓаат со нив.