Топли приказни за најмладите читатели

 

 

Зимата е период кој покрај празничната магија, плени со своите впечатливи моменти. Од метежот кој го најавува крајот на годината, до студените утра и уште потемни ноќи, празничната магија и (не)најавениот снег, се само дел од оние нешта кои ни го исполнуваат секојдневието. Сите овие нешта ја прават зимата својствена и уникатна, испреплетена со лични искуства со омилеот чај, новата омилена зимска книга или зимска авантура.

 

Но што се случува со најмладите читатели? Оние кои сѐ уште го вежбаат своето читање со прстето под секој напишан ред, или пак оние кои не читаат? „Читателите“, поточно, слушателите на приказни, кои припиени до вас под топлото ќебе нетрпеливо чекаат да ја свртат наредната страница?

Овој пост е токму за нив. За нив, како и за сите (големи и мали) дечиња кои ја препознаваат топлината на секоја раскажана или прочитана приказна. За  силната верба во моќта на приказните, без разлика на возраста.

 

„Кој ќе го направи снегот“ -Марјана Порасхо, Тарас Порасхо

Во шумата се случуваат толку многу интересни нешта. И секоја случка е нова и голема авантура за двете мали кртчиња кои го осознаваат животот. Деновите во една година минуваат низ различни годишни времиња и секое од нив носи нови знаења, авантури и пријатели.

 

„Небесните кртови прават снег, а зиме го фрлаат на земјата. Всушност, зимата веќе наскоро ќе дојде и ти ќе видиш колку снегот е прекрасен. Него треба да го дочекаш и самиот да го почувствуваш, зашто снегот да се објасни – тоа никој не може…“

 

 

 

„Најсреќното лавче“ – Олександр Шатохин

Што ако еден лав кој треба да биде крај на џунглата не е среќен? Дали постои начин да се пронајде неговата среќа? Дополнително, зошто понекогаш оние работи кои нè прават нас среќни, изгледаат неприфатено од другите? – Ова е приказна во која согледуваме дека вербата во себеси, додека остануваме свои, е клучот до вистинската среќа. А кога ние сме среќни, таа се прелева и кон другите.

 

„Во грмушките беше темно и страшно. Лавче засвири за да го набрка стравот. Тогаш од грмушките излезе едно лисиче.“

 

 

 

„Дуќан за еден ден во годината“ – Озге Бахар Сунар

Од каде, всушност, доаѓаат нашите желби? И каде одат тие? Дали понекогаш е доволно само силно да посакуваме нешто?

 

„Дуќан за еден ден во годината“ е одлична приказна која ни зборува за тоа колку е важно она што го поседуваме. Колку се важни нештата кои ние ги имаме и како желбата нè поврзува со работитешто ги сакаме. Значаен процес на учење и растење, сѐ додека се грижиме за она што ни припаѓа.

 

 

 

 

 

„Среќата е  – една лисица“ – Евелина Дациуте

Промените не се секогаш страшни! И не мора да бидат. Особено кога знаеме дека сме опкружени со добрина, љубов и љубопитност. Нови авантури ќе има секогаш и секаде, и тие може да нè научат и нешто ново. Секој ден во животот носи промени, но со помош на искрени, вистински пријателства и вистинска поддршка, неочекуваните новини претставуваат само нови авантури.

 

„Дедо ми беше мудар стар лисец.“, велеше лисицата. „Тој ми кажа дека сѐ зависи од тоа како гледаш на нештата. Тие може да се менуваат во зависност од тоа дали на нив гледаш од горе или од долу, лево или десно.”

 

 

 

 

„Детето и китот“ – Линде Фас

„Дома не е каде си, туку со кого си.“

 

Прекрасна книга проследена со бајковити илустрации кои ја доловуваат длабочината на едно искрено пријателство. Не секогаш нештата кои ги очекуваме излегуваат онака како што сме планирале. И тоа е во ред. Но, тоа не значи дека не постојат начини да изнајдеме решение да стигнеме до она што го сакаме, колку и да изгледа тоа невозможно. Со многу љубов и многу верба, сѐ е возможно!