Опис
Низ сто прозни исечоци Јерговиќ зборува за луѓето во секој град под опсада, за војната што трае и во самите нив. Ова е хроника на опсадата и менталниот затвор од перото на големиот раскажувач.
„Војна“ не е книга за некоја од многубројните војни што ги доживеавме. Ова воопшто не е книга за војната. Ова е книга за градот под опсада и за луѓето под опсада. Внатрешната и надворешната. Градот е простор што го населуваат сите. Градот е нервниот систем и крвотокот на секој од тие луѓе. Секое поглавје може да се чита како посебен расказ, но секој расказ се довршува дури во целината на збирката.
„Војна“ не би требало да се чита со случајно отворање на книгата, затоа што на тој начин се создава мешаница во нејзиното време. Но, и во времето на читателот. Се создава кошмар од кој нема излез. „Војна“, како часовникот и календарот, е книга со прецизна хронологија. Нејзината драматургија произлегува од таа хронологија, како што се случува во секоја војна, како и во менталната болест што ја симулира војната. Оваа книга треба да се чита по ред, зашто само така се наоѓа излезот од војната, излезот од градот под опсада.


Рецензии
Сѐ уште нема мислења